سپیده-شهیدی

خیلی از ما رویاهایمان را زندگی نمی‌کنیم چون مشغول زندگی کردن ترس‌هایمان هستیم! مادر بهترین ها را برای فرزندش آرزو دارد و دلش می خواهد بی عیب ونقص و کامل باشد، اما گاهی بدون آنکه متوجه باشد، به خاطر ترسهایش، کودکش را به خودش وابسته ی سازد و مانع رسیدن فرزندش به آرزوهایش می شود و این در حالیست که هرکس به دلیل خاصی به این دنیا آمده است و خدا برای همه ما «نقشه‌ای معین» دارد…اما چرا ترس؟! چرا ترس در ما بوجود می آید؟! قبول دارید که ترسها ازعدم آگاهی سرچشمه می گیرند؟ مثالی این مطلب را واضح تر میسازد، اگر شما را وادار کنند به اتفاق فرزندتان، در یک جاده تاریک ناشناخته و بدون راهنما حرکت کنید، حتما از حرکت می ترسید و فرزندتان را ازترس به خودتان می چسبانید زیرا نمیداند یک قدم جلوتر چه اتفاقی در انتظار شماست. حالا اگر یک فانوس یا چراغ قوه به شما بدهند، همینقدر که چند قدم جلوتر از خودتان را ببیند، کمتر به فرزندتان می چسبید و حرکت خواهید کرد. «دوره جامع صفر تا صد کودک پروری » همچون خورشیدی بی همتا و درخشان است که راه شما را تا مقصد روشن میسازد. آنچه مادر بودن را سخت تر میسازد، همین ترس های ناشی از عدم آگاهی هستند، من هم اگر دستاورد گرانبهای امروزم را 25 سال پیش داشتم، از مادر بودنم، لذت بیشتری می بردم، نگرانی هایم جایشان را به شادی می دادند و مجبور به این همه صرف انرژی، خطا و آزمایش نبودم. هر چند این همان مسئله ای است که من 25 سال به طور وسواس گونه ای دنبال پاسخ آن بودم. چون این همون چیزی بود که من به خاطرش بدنیا اومده بودم.